Het jaar 2025 in boeken: ontdek de moeilijke mannen en feelgood verhalen uit onverwachte hoeken

DCM Redactioneel Overzicht: Dit verhaal is onafhankelijk herschreven en samengevat voor DCM-lezers om de belangrijkste ontwikkelingen voor de regio te belichten. Oorspronkelijke berichtgeving door De Volkskrant, klik op deze post om het volledige oorspronkelijke artikel te lezen.

De minst verwachte bestseller

Het boek “Beladen huis” van socioloog Christien Brinkgreve heeft veel relaties in crisis gebracht. Het verhaal van een vrouw die zich als feminist buiten de deur beweegt, maar zich thuis gevangen voelt in het patriarchaat, heeft veel lezers geraakt. De term ‘empathiekloof’ die Brinkgreve introduceerde, beschrijft de kloof tussen vrouwen die zichzelf wegcijferen voor hun huwelijk en mannen die hun emoties vrijuit tonen. Dit leidde tot veel gesprekken in leesclubjes en zelfs tot verzoeken van mannen aan Brinkgreve om als relatiecoach op te treden.

In de literatuurwereld zijn er dit jaar enkele opvallende debuten en terugkomsten. Gerwin van der Werf won de wedstrijd voor het boekenweekgeschenk met “De krater”, terwijl Chimamanda Ngozi Adichie na twaalf jaar terugkeert met “Dream Count”, dat door critici als de ‘moeder aller comebacks’ wordt beschouwd. Ook Kiran Desai maakte haar comeback met “De eenzaamheid van Sonia en Sunny”, een roman over de Indiase middenklasse in Amerika.

Daarnaast zijn er boeken verschenen die de lezer confronteren met zware thema’s zoals oorlog en geweld. Bert Natter’s “Aan het einde van de oorlog” en Auke Hulst’s “Tandenjager” zijn voorbeelden van romans die met grote ambitie de lezer meenemen in historische verhalen. Jeroen Olyslaegers’ “De wonderen” vertelt het verhaal van een tweeling in de oorlog, met een sterke focus op emotionele diepgang.

Tot slot zijn er ook boeken die de huidige maatschappelijke thema’s aansteken, zoals de klimaatcrisis en de rol van de mens daarin. Lieke Marsman’s essaybundel “Op een andere planeet kunnen ze me redden” verkent de grenzen van ons wetenschappelijk wereldbeeld, terwijl Ian McEwan in “Wat we kunnen weten” een toekomstvisie schetst waarin Engeland grotendeels onder water staat. Deze werken benadrukken de urgentie van het gesprek over klimaatverandering en onze relatie met de natuur.