O Anatolian Café: een doordacht menu dat de verwachtingen niet waarmaakt

DCM Redactioneel Overzicht: Dit verhaal is onafhankelijk herschreven en samengevat voor DCM-lezers om de belangrijkste ontwikkelingen voor de regio te belichten. Oorspronkelijke berichtgeving door De Volkskrant, klik op deze post om het volledige oorspronkelijke artikel te lezen.

Museumrestaurants zijn tegenwoordig net zo divers als de musea zelf. Waar men vroeger op houten bankjes zat voor een simpele koffie of een broodje kaas, biedt men nu steeds vaker een uitgebreid brasseriemenu, dat aansluit bij de collectie, of zelfs gerechten van een sterrenchef. Een mooi voorbeeld hiervan is het Anatolian Café in het nieuwe museum Fenix in Rotterdam, waar de Turkse chef Maksut Aşkar het menu samenstelt. Aşkar, bekend van het met een Michelinster bekroonde restaurant Neolokal in Istanbul, brengt moderne Anatolische gastronomie naar Rotterdam.

In Fenix is er niet alleen een café, maar ook een bakkerij waar bezoekers zuurdesembrood en diverse lekkernijen kunnen kopen. Het museum, dat zich in een historische havenloods bevindt, heeft zijn authentieke karakter weten te behouden tijdens de verbouwing. De opvallende moderne toevoeging is de Tornado, een wenteltrap ontworpen door de Chinese architect Ma Yansong, die een indrukwekkend uitzicht biedt vanaf het dak. De benedenverdieping is omgetoverd tot een openbare ruimte met verschillende speelmogelijkheden, waaronder tafeltennis en een reuzenschaakspel, en biedt de buurt een plek om te ontspannen met een kopje koffie.

Bij het restaurant is het druk en lawaaierig, met bezoekers van alle soorten die door de hal bewegen. Ondanks het wachten op bediening, is het menu aantrekkelijk geprijsd, met opties voor kinderen en een uitgebreid Turks ontbijt. De selectie van chef Maksut, een voorgerecht voor € 19,75, biedt een mix van smaken, maar de hummus valt tegen door een plakkerige textuur en een overvloed aan decoratieve ingrediënten die de smaak maskeren. De manti, kleine dumplings, zijn taai en smaakloos, terwijl de kinderen genieten van een krokante kipschnitzel en een teleurstellende tosti.

De seizoenssalade en de beroemde Turkse bonenstoof vallen ook tegen, met ingrediënten die niet goed zijn bereid. De baklava en revani, een semolinacake, missen de traditionele smaken en texturen die men verwacht. Ondanks de liefdevolle opzet van het menu en de kwaliteit van de ingrediënten, blijft de keuken achter bij de verwachtingen. Het is duidelijk dat er goed over het concept is nagedacht, maar de uitvoering laat te wensen over.